جدول جو
جدول جو

معنی ساعاتی

ساعاتی
تشتگر یعنی ساعت کننده، (آنندراج از فرهنگ فرنگ)، ساعت ساز، (استینگاس)، رجوع به ساعت شود
لغت نامه دهخدا

واژه‌های مرتبط با ساعاتی

ساعاتی

ساعاتی
محمود افندی صفوت (1241- 1298 هجری قمری مشهور به ساعاتی از شاعران عرب در قرن سیزدهم است. وی در جوانی به حجاز رفت و به شریف محمد بن عون، امیر مکه پیوست و در جنگهای شریف در نجد و یمن حضور داشت و آن حوادث را در شعر خود آورده است. در 1267 هجری قمری پس از عزل شریف محمد بن عون بهمراه او ابتدا به مصر و بعد به قسطنطنیه رفت. ساعاتی در نظم و نثر عربی توانا بود و با گروهی ازادبای روزگار خویش چون شیخ زین العابدین مکی و احمد افندی مناظرات و مکاتبات داشت. دیوان اشعار او چندین بار بچاپ رسید. و بهترین آن نسخه ای است که مقدمه ای از مصطفی لطفی منفلوطی دارد. رجوع به معجم المطبوعات و مجلۀ المقتطف جزء 38 ص 501 و ریحانه الادب شود
ابوالحسن مفتی، او راست: کتاب مفاتیح العلوم، (فهرست ابن ندیم)
لغت نامه دهخدا

ساعتی

ساعتی
منسوب به ساعت بنا بساعت:) اب را این جا ساعتی میفروشند . (، قسمی قفل پرده دار. یا بمب ساعتی بمبی است که چنان تنظیم شود که در ساعت معین خود به خود منفجر شود
فرهنگ لغت هوشیار

ساعات

ساعات
جمع ساعت، زمان ها با سرها تسوها، گاهنماها جمع ساعت. یا خطوط ساعت در اصطرلاب خطوطی است دور از یکریگر در زیر مقنطرات
فرهنگ لغت هوشیار

ساعات

ساعات
ساعت ها، مقیاس زمان ها، کنایه از وقت ها، هنگام ها، کنایه از زمانهای اندک، جمعِ واژۀ ساعت
ساعات
فرهنگ فارسی عمید

ساعات

ساعات
خطوط ساعات در اصطرلاب خطوطی است دور از یکدیگر در زیر مقنطرات: و خطهای ساعات معوجه آن اند که زیر افق میان مدار سرطان و مدار جدی کشیده است، و بمیان هر دو خطی عددشان نبشته است، از یکی تا دوازده، (التفهیم ص 295)، و رجوع بشکل صفحۀ 295 در همان کتاب شود
جَمعِ واژۀ ساعه، پاره هائی از روز و شب، (منتهی الارب)، دمها، نفسها و لحظات، اوقات، تقسیمات مخصوص روز و شب، هر ساعتی برابر 60 دقیقه است، آلات وقت شمار، رجوع به ساعت شود
لغت نامه دهخدا

ساعتی

ساعتی
بمیزان ساعت. به نسبت ساعت. بنابه ساعت: آب را در این ده ساعتی میفروشند. گرمابه ها از مشتریان ساعتی پول میگیرند
لغت نامه دهخدا

ساعتی

ساعتی
هر چیز منسوب به ساعت.
- (بمب ساعتی، بمبی است که چنان تنظیم گردد که در ساعت معینی خود بخود منفجر شود
لغت نامه دهخدا

ساعتی

ساعتی
محمد. از شاعران عثمانی در قرن دهم هجری و از مردم آناطولی است. وی بوعظ اشتغال داشت و بعلت طلاقت لسان سخنش مؤثر بود. ولی فعلش باقولش یکی نبود و بعیش و نوش و کثرت اکل مایل بود. اکثر سخنانش هجو و هزل است. (از قاموس الاعلام ترکی)
لغت نامه دهخدا