امهاد امهاد جَمعِ واژۀ مُهْد. (از اقرب الموارد و ذیل آن) (از منتهی الارب). جَمعِ واژۀ مِهَده. (از منتهی الارب). زمینهای بلند و یا زمینهای پست وهموار و نرم. (از آنندراج). و رجوع به مُهْد شود لغت نامه دهخدا
