معنی مصابیح

مصابیح: جمع مصباح، چراغ ها جام های غار جی جمع مصباح چراغها: و تحیت فراوان بر یاران و اهل بیت او که مصابیح ممالک تقوی و مفاتیح ابواب ارشاد و هدی بودند

فرهنگ لغت هوشیار

فرهنگ فارسی معین

مصابیح: جَمعِ واژۀ مصباح. (ترجمان القرآن جرجانی ص 9). جَمعِ واژۀ مصباح که به معنی چراغ باشد. (غیاث) (آنندراج) :
پردۀ سوسن که مصابیح توست
جمله زبان از پی تسبیح توست.
نظامی.
مرابیع کرم و ینابیع حکم و مصابیح ظلم و مجادیح امم بودند. (ترجمه تاریخ یمینی ص 309). تحیت فراوان بر یاران و اهل بیت او که مصابیح ممالک تقوی و مفاتیح ابواب ارشاد و هدی بودند. (سلجوقنامۀ ظهیری ص 9).
این خردها چون مصابیح انور است
بیست مصباح از یکی روشن تر است.
مولوی.
- مصابیح نجوم، اعلام نجوم. شموس. (یادداشت مؤلف). و رجوع به مصابح شود

لغت نامه دهخدا

اصابیح: جَمعِ واژۀ اصبوحه. (مهذب الاسماء). رجوع به اصبوحه شود، بااصل شدن مرد. (ناظم الاطباء). نژاده شدن. اصلی شدن. (زوزنی) ، خلیفۀ ثابت رأی گردیدن. (ناظم الاطباء) ، محکم رأی شدن. (تاج المصادر بیهقی). نیکو شدن رأی کسی. (ناظم الاطباء).
- اصالهالرأی، نیکویی آن.
و رجوع به اصالت شود

لغت نامه دهخدا

لغت نامه دهخدا

لغت نامه دهخدا

فرهنگ لغت هوشیار

مصابح: جَمعِ واژۀ مصباح به معنی کاسۀ بزرگ که صبوح کنند به آن. (آنندراج). و رجوع به مصابح شود

لغت نامه دهخدا

فرهنگ نامهای ایرانی

واژه‌های مرتبط با مصابیح